Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XÍX. 567 erant Medeae omnia, an, quia in Partheno­philum dicebantur, an, quia horti amplitúdó fecurius colloquium fpondebat, an utrumque. Et fpernere nutricis imperia periculofum, et lis obfequentem effe arduum videbatur. For­tunáé igitur fe totam credidit , atque ad prio­réin locum exiit. Sed dum eo greffus molita eft, ut ob­feruari ab Iafone poflét, portám cum ftrepi­tu femel, atque iterum occlufit, et, ü hoc indicium falleret (iicut amantium foilicita funt ingénia) puellas principes monuit: Viderent fedule ut quid coeli nam terrae eras, - - aut aliis exigant. Im­perare properabat aliquid , fed nec verba fe­quebantur, nec, quid diceret, habebat. Ita erat intenta negotio, ut caffa tantummodo verba fonuerint. Ceterum et clauû atrii ge­minatos ftrepitus, et vocem Medeae audiuit Iafon, eoque vultum, et aures, unde haec aduenerant, conuertit. Vidit illico Virginem ftantem in proceftrio, vifusque ab illa eft folitarius in cefpite ; fed vidiílés etiam , íi adfuiffes, Ledor, utramque partem, idolo­rum ritu , immotam coniiftere. Neuter ver­ba in promtu habuit, neuter inuitauit. Per­humana tantum corporis incliuatione diu mu­ta agebatur fcena. Nec, quid amplius age­rent, fuccurrerat. Tandem ad gradus, qui ad Virginem deduduri erant, Iafon acceftit. Quam rem ubi ilia vidit, lie quid ad huma­nitatem deeíTeü, ipfa pariter defcendit, et conuenerunt in medio. Nondum verba fuc­N n 3 cur-

Next

/
  • Elrendezés
  • Igazítás
  • Forgatás
Oldalképek
Tartalom