Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

578 ARGON A UTICORUM currerant, Virtus çuiusque, et fortuna ludebant. Timuit Medea prior Parthenophilum , alloqui, ne. non verba, ut priiis, ordiuata íuppetant ; fed nec Iafoni adhuc, prioribus curis adflido, alius, in prorata, quam hic breuis, fermo: Ut te laetus intueor, Domina, Ut valuifti antidhac? Ad has voces rçcepit animum Medea, atque illico, led pariter paueis, repofuit; va'ea usque, Parthenophile ; fed afeende pauilulum ad proceftrium. Iafon fe, fi Virgo praeçederet, fecuturum dixit, Simul afeenderunt. Tum ubi íb intuiti erant, audaciov Me~ dea ita eft fermonem orfa: Quid eft, Parthe-nophiie, quod tuus hic vakus indicat? Plenum Te effe oportet çuris, et follicitudine, Namque, nunc repeto, alium ego in Fano te vidi, alium ín conclaui cum Euphono. Fu- * ge folitudinem. Tu quidem çonfortione magis eges, quam, ut in mutis feceífibus vitám íugae, et folitudini mandes, A me, fi mederi pofiim, medelam flagita; Medea a medendo dicor. Sed nifi, quae Te curae angant, fincere retexeris, iinparata, proin dubio euentu, ad medendum accedam. Ni velis,' ut tentando morbum reperiam ? Vin' experiri fciendam? Volebat hiç Medea, uti ante ftatuerat, de fuo in lafonem amore, verbum adiicere; fed ante proditor vultus, quam loqueretur, erubuit. Indignabatur taçita verecundiae, quam tamen nifi tantifper exuiffet, fruftra^ neos