Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX. 553 fos in Colchide, feque inprimis manerent, animo praefagire; defperare poftremo de vi­ribus, quae peíiem, iam in ima delapfain, ex­pellerenc. Verum, an tantae commotionis haec cauffa effet , properabat intelligere. Poil ergo, quam alumna iam integre ornata con­ilitit , nihilque ad complementum decoris prae­ter ligulam, et qua numus lafonis pendebat, defuit, earn dum collo imponeret, ita ell al­locuta Virginem: Nihil eft, Filia, quod Te tantopere excruciet. Ut humana defitit au­xilia , Dii certe aduerfus Almum conftituent, et tuebuntur hanc Colchidein. Maior hic tuus timor, quam futura eft Scytharum graf­fatio. Maiores ftrages animo complederis, quam re euentura funt ipfa. Sudores in cor­de timido magis copioli , quam futuri olim in campo. Ad haec Medea velut e veterno euigi­lans, re autem vera, quia Anum errare, aliamque turbati animi cauffam exiftimare co­gnouerat , ita gaudens repofuit : Rede ais , o Mater; in corde enim meo nunc acriter pugnatur, et vincitur-, agitur aliquando de iiidiciis, agitur de pace etiain, rurfum infe­dis rebus violentius concurritur. Et neutri adhuc parti fauere eft vifa fortuna. 0 cru­delis Dea, quando an-nues vidoriam! Iam duci captiua videor, vinculis adftrida, fed aureis, et quibus exfolui nec licet, nec li­bet. _ Mallem, Mater, alterutram iam partem vidricein euadere, quam utramque aciein, ac noílram inprimis, tam diutunio tempore exer­M m 4 eeri.

Next

/
Oldalképek
Tartalom