Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
55^ ARGONAUTICORUM ceri, Alioquin ea me fortuna manebit, quain ego metuo. At hae cogitationes lî me diutius, o Mater, quam oporteat, torferint, non ero fuperftes vidoriae. In ipfo conflidu, tamenetii fortunam ad nos inclinatain videro , occumbam. Poft hae« Erythraea, quibus potuit verbis, Alunftiam lolabatur. Turn monuit: his uti cogitationihns nuncium remicteret , atque animum ad res laetiores traduceret. Hoc fe Medea aduram repofhit, et has curas, fimul atque ad Proceftrium excederet, ibique conquiefceret , reliduram promifit. Erat Proceftrium illud, opus e quadris lapidibus, animi relaxandi cautfa, exftrudum, atque ita Regiae, qua parte hortum refpedabat , et in qua Medea morabatur, adhaerens, ut, aperta caenaculi porta, aditus ad illud pateret. Clatris ornabatur per circuitum 5 quibus Dearum imagines fculptae ita funt ab artificibus impofitae , ut noil interruptum marmor videretur. Arbores circumíitae umbram fecerant , ec qua totius horti amoenitas, via item, quae ad Delubrum tenditur, ipfumque Hecates templum, iucundo intuentium obturai obiiciebatur. In hunc locum Medea frequenter incerdiu, at mane femper egredi, mifcere cum pueliabus fermonem , et matutinam auram captare confueuerat. Sed, quas hodie agitabat, curae foütudinem potins, quam fociecatem maluerunt. Igitur fola eo egreffa, multaque fecum agitans verfabat oculos per horti anfradus, et viarum raaeaudros, uc, fi
