Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER. II. 43 les, qui nuncius aduenerat, referens: e frequenti cum Bebryciis certamine fe Amycum noffe, neque tarnen eum, qui fummum in naui impérium haberet, ad Amyci limilitudinem accedere. Hune folito valtiorem elfe, taletnque omnino, quos Dii in coejorum oppugnatione formidalient , cum Amycus effet et corpore humilior, et virtute inferior. Quae ratio fuit , o Aduenae, quod illico, vos vera dicere, crediderim. Sed ne quoquo modo fidem habuiife poeniteret, non reuoeaui Centuriam. Neque vero id vobis aduerfum exiltimetis, Heroes, quippe non magis Centurio ille, qui militibus imperat , ftrenuus eft, quum infigni prudentia excellens, atque confpicuus. Mulcis id ego argumentis comperi Nihil ergo cum omnibus, qui aduenerant, temere agitabit; fed fi inimici fuerint, quouiam una tantum naui aduedos intellexerim, par erit profligando ; at íi vos fueritis, quod equidem mihi perfuadeo, et, liquid mihi credicis , cupio , humaniter habitos laete , atque alacriter excipiet. Haec Lycus in itinere recenfuit. Addidit nonnulla de regno, eiusque praefidiis ; multa eorum praeterea, quae prius a Dianae Pontiiîce relata audiuerant. Haec inter colloquia ad ipfa iam ITrbis moenia deuenerunt, quae plebes , de belli euentu follicita, magnis tumultibus obfederat. Non alias magis laeta'bantur, quam cum reuerti Regem, eumque incolumem elfe confpexerunt. Tota Urbs in amplexum effufa manus in coelum, vocesque C 5 ' Aille-
