Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI incoiiimein, atque e ledo caput efferentem vidit. Non ioqui illico potuit, non fpirare commode. Exciderant verba omnia; adfpexit tantum Regem, et, qua de cauifa nefcio, fed ingemuit. Poft ita allocutus eft: Primum .Diis ego immortaiibus gratiam, Rex Lyce, habeo, quod Te refpirunrem videam. Hypiipyles, atque Euteli veneuo periturus hac node eras, ni verba, quae praeterito Vefpere incautiis eiïuderam, ad eos aliquis detuliffet. In Euteli coiiclaiii venenum me hodie reperturum, icio, quod promiferim ; et reperiifem omnino, niii banc meam fedulitatein Hypfipyle anteuertiffet. Nodu acceftit ad Eutelum, feque proditam cxclamans, venenum, quod in domo iatebac, per feneftram effudit. Haec ego ex Euteli feruo cognouerain, neque eum unquam meiititum deprahenderam. Is, cum haec agerencur, praelens adfuit, expulfus dein ab iis, ne futurae confpirationis arbiter, tum vindex exlifteret. At ille tanti facinoris indignitate commotus illico ad me adcurrit, et, Regi ut confulerem, admonuit. Haec cauffa quod mature aduolauçrim, atque irruperim potius, quam admiffus intrauerim. Cohorrtiit ad hoc facinus intrepidus alias Regis animus, fed, ne quid temere crederet, Medicum ad fe fuuin acciri iubet, eique praecipit: ut mutata vefte , tum , ne obferuari poffet , occultis itineribus ad earn feneftram adeat, quae ex Euteli conclaui ad hortum pertinet, et, an efíufi veneni indicia viderit, redux annunciet. Interea feruum Euteli ad fe addudum, multa
