Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 539 ta praefatus, rogat: quid eo vefpere vidif­fet, quid praeterea audilïet. Ille omnia, ab Centurione relata, confirmât, neque hilum ab eius fermone difcrepat. Sed turn demum vidiifes ardere omnium animos, cum Medi­cus rediit, et de manifettiffimis veiieni indi­ciis retulit. Quippe dicebat: Venenum illud tain atrox , ut expîicari vix pofiit, fuiífe ; íibi illud ex alienis oris allatum videri ; do­meiticum certo non eß'e. His adis Rex fuo­rum concilium clam habuit. Conclufura : il­lud ab ialbne in Mariandinas adlatum, et Kypiipylae traditum. Earn proin de cum Eu­telo Parricidii ream effe. Tum militibus, ut reos coinprehenderent, mandatum. Abripitur innocentifiima Hypíipyle in ergaftulum pro tanto iilo benelicio, quo Regis íalutem tuita eft. Abripiuiuur e matris iinu, atque com­plexu gementes tui tilii Eunaeus, ac Dei­philus. Nihil omnibus praeter ea reliduin, quae pudorem texerunt. Abripior et ego miferrimus, et iu obfcurum foramen non tam demittor, quam deiicior. 0 Iafon î no­li, obfecro, quid adum eil dein, curiofus anquirere. - - AdmiraTe tantum: me, in tan­ta forcunae iniquitate , potuiffe manere fuper­ftitem. Vix ipfe inducor, ut credam - ­Dii coeleftes! - - taceo. Poft ubi Eutelus conticuit , Iafon , omnia metuens , attonitus , et defperanti proximus , an urgere Pontificem debeat, an tacere prae­ftet, ignarus - - Dii, inquiebat fuperi! - ­quid ego fperem! - - quid metuam - - pe­L 1 5 rii

Next

/
  • Elrendezés
  • Igazítás
  • Forgatás
Oldalképek
Tartalom