Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

478 ARGON A IT TICORUM magno in urbein anhelitu, magno in Regiain clamore fugiunt: Scythas , qui urbem fundi­tus eruerent, veuille, poftremain hodie bi­cém miferis illuxiife ; Regem negligentem iè parietibus tueri, cimum falutem nihil peuli habere. Immo repertus ex iis unus, quibus portae cuftodia demandata erat, qui cum de illius defenfione delperaret, in ipfam Aeaetae regiam ingredi aufus fuerit, Regemque terri­bili vpce, quod pericuium minime praeuidil­fet, quod ne nunc quidem de remediis cogi­taret , monuerit. Quem cum Eutelus diu con­uiciantem audiit, ratus, quod verum erat, vigilem errore decipi: Nihil, inquit metue, o bone, regredere ad Stationem tuam, et populo, ne mali hoc loco habeant, renuucia: Haec, quae urbem ingreditur, phalanx ne­quaquam iniraica eft Colchidi ; fed aduerliis Scytham auxiiia adferunt. His ab Eutelo acceptis vigil regreditur, et plebem bene fperare iubet. At illi cuin prioribus contraria nunciari audiunt, pars eum mente captum dicere, alii corruptum ab ad­uerfariis, pauci., quod verum erat, fentire. Verum Argonautae nihil has concurfationes morati , ceptum iter urgere , perque urbis me­dium militari ritu procedere. Pauci incola­ruin in triuio, aut compitis vifebantur; omnes, metu perculfi, fe, uxoresque fuas, et carif­fima pignora flentes abdiderunt. Claufae do­morum feueftrae, obferatae portae, et ve&i­hus communitae. Pauci phalangera per ta­buiarum rimas intueri auü. Hanc tautain for­midi-

Next

/
Oldalképek
Tartalom