Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XVI. 479 midinem cum Iafon, urbis bono incentu.s, obleruauit, unum e fociis, Laocoontem no­mine , uri, adfuinto in dexterain ramo pha­langem praecederet, pacisque, 11011 belli in­dicia faceret, rogauit. Ille, mandata execu­tus, fenfîm formidinem depuiit, nec lane pau­corum aiiimos confirmauit. Tum vero hunc fuum metum incolae accufare, cum difcuífa caligine paruum aduenarum numerum intuiti erant. Nam prius ingentem in iis exercitum videre fibi videbantur, idem ille tiinor 1111 merum adauxerat. Poll, ubi, et vigilis voce, et, qui ramum praetulit, Laocoontis figno, quemque Aeaeta per urbem dimiferat, Prae­conis oratione, animus incolarum plene re­ilitutus eil, tum vero ad plataeas exire au­fi , pauci quidem initio , poll ingenti nume­ro, aduenas adfpe&abant. Erant, qui prae­cedeutium latéra ilipauerunt, et fe comités ad ipfam usque regiam addiderunt. Qui Her­culem, ita, ut retuli, vellitum refpedabanc, timerene eum, an amare debeant, dubitarunt. Utrumque certe viri illius fpecies polliceri videbatur. Iamque baud procul a Regia aberant, dum tarnen nouum tubarum fonitum edide­runt, necdum videri ab iis, qui feneílras oc­cupauerant, potuerunt. Tum vero non fe­xus quemquam, non aetas, non valetudo a ípedaeulo prohibere potuit. Viri, et mulie­res; Senes pariter, aC pueri, valentes cum aegris feneílras omnes obfederunt, atque ut eos, quorum iam pulueres viderant, intueri pof­V

Next

/
Oldalképek
Tartalom