Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XVII. 477 vv.r-s^o il •••• mim ill •'msmmwmw^mmmbnwmiml^^hm fuauitate, et mira totius corporis pulcritudi11e reieuentur. Reliqui Argonautae pariter exculti, nihil , mii tubarum fonos

, qiiibus procedendi initium fieret, exfpedabant. Quos cum Mileus et Afterion edidit, ii ico maris litora, et proximae filuae, ipfaque adeo Aeaetae Regia, ciuitasque tota fonueruut, vocesque geminando in ceteras Phaiidis partes diffuderunt. Immo a nube eciam, quae tune urbi non magna quidem, fed aquis grauida, atraque imminebat, fonus eft redditus, et cum ciangoriLus aiiis confufus. Vidiiïes, ad iinprouifum hune fonitum urbem attonitam primum tacitara conüftere, tum ritu formicarum, quas otiofus viator turbauerat

, ex uno in alium locum ingenti cum feftinatione migrare ; fefe dein, malum ominatos, abdere; fua alios vafa colligere; fperare iftos, metuere alios; plnres fpem omnem abiieere, nec ulluin. niû qui confcii erant, de tubarum lono gratulari. Inter haec Argonautae nequaquam per viam, quae ab Hecates aede ad Regiam deducebat, fed per extrema filuarum circumitione uíi ad urbis portám, quae prima inter ceteras, et maxime illuftris habebatur, properabant. Ad quam ubi peruenerunt, infonuere rurfum tubae, et nouo metu incolas, utii ex alia etiam parte in urbem fefe inimici infunderent

, nouisque curis compleuere. Igitur qui propius ad portam conftiterant, magno