Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

474 ARGON A

I

T

T

ICORU

M Magnae hae quidem captiui ilJius calamitates erant. At longe maiora incommoda carcerís ilium curatorem urferunt, qui, ut retuli, Aímum, Scytharum Regem, dimiferac, cuiusque loco in cuftodiam dein datus fuerat. Hic cuin audiuiífet: Bromium vinculis adftridum in carcerein, perduellium commorationem, praecipitatum effe; alium praeterea aliquem, ex Scythia aduenain, prius excarnifrcatum, ac pene conuidum, in ergaftulo pariter detineri; adhoc: cum non ignoraret, cum Bromii infortunio fűim etiam fortém copulatam effe, tum vero eiuiare mifer, tum fe a Superis defertum conqueri, poftremo deíperare. AccelTit ad tam acerbas cogitationes illud etiam, quod diu in carcere haeferit, nec Bromius adhuc de fe liberando cogitauerit. Sed quod eum pene enecauerat, hoc fuit: femem, et fitim , nuditatem praeterea, aliasque quam plurimas aerumnas, ultra, quam fas, et aequum fuerat, quotidie tolerauerit. Namque, cum Praefedi carceris officio ^ante fuugeretur, liquidem feuerus in illum fuerit, quem vicaria potellate fibi fubiedum habuerat; pofteaquam coniedus erat in carceres, huiusque Vicafii curae atque imperio fubditus, ingentes ab eo iniurias accepit, quas vindicare nuila ratione potuit. Parcius, quam mandatum erat ab Rege, habebatur, iamque ad vitae terminos redadus, nec queri cuiquam valuit, nec mederi inediae. Nimque, ne ad Regis aures lamenta deteran-