Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XVI. 475 rantur, fummopere aftutus ille cauerat. Ad­ditae praeterea ad eum acrius diuexandum execrationes, et ininae; futuri deindej fup­plicii terrores, hisque fimilia alia, quae fi­lius animum canto altius penetrarunt, quanto intellexerat diftindius, haec ab illo fieri, quem olim fub fua poteftate conftridum ha­buerat. His igitur tam atrocibus malis per­ferendis impar, defertus ab omnibus, omnium egenus, omnibus calamitatibus exercitam vi­tám cum atrociifima morte eadem ilia node commutauit. Mortuus in carcere repertus, adeo viribus exhauftus, ut vix pelle, atque oifibus conftare videretur. Sic quidem nox ilia multis ingrata, aliquibus inuiia, omni­bus tarda procefferat. Sed ubi aurorae lumen adparuit, furre­Xerunt omnes e ftratis, atque operam, quam praeteritae diei terminus abruperat , refum­l'erunt. Sole iam adfpedabili parata erat ad Argonautas videndos Medea. Namque ilia id tantum per earn nodein egerat, quod ab Eutelo relatum audiuerat. Mirae pulcritudi­nis Iuuenes fe illi in fomniis offerebant, fed nuilus Parthenophilum fuperare ell vifus. His ilia cogitationibus per nodem exercita tar­dius e ftrato furrexerat, quam ideo etiam diutius fomno indulgere Erythraea paffa eft, quod hac corporis quiete hefternae aegritu­dinis reliquias abftergi poffe putauerat. Iain para ti Argonautae erant, ordinem­que fuum, quem ftatutum ab Hercule habue­Ggs runt,

Next

/
Oldalképek
Tartalom