Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
462 ARGON AITTICORUM mas deponerent. Nemo, praeter confcias ílerilitatis cauffam cognouerant: et intereffe Athamantis putabatur , ut primum de ilia quaereret, tum, li remedio locus fupereffet, malum auerteret. Sed cum omnes eum modi defeciffent, Militem, iibi cariffimum, iimuL que fidiifimum ad confulendum oraculum deftinat. Qúod ubi Ino refciit, gauifa vehementer Athamantem hoc agere, quod ipfa futurum exiftimauerat , atque, ut eueniret, operam non paruam infumferat, Militera ad fe alle&um precibus, ampla futurorum fpe, et mercedis praefentia fuas in partes pertrahit , atque , ut oracula quidem accederet , fuadet, fed quidquid a Sacerdotibus diceretur, infuper haberet omnia, et conftanti audacia negligeret: hoc vero tantum referret: Deos edixiife: non ante finem fterilitati iraponendum, quam Phryxus vinciretur, atque ad aras Cereri facraretur. Miles ad confulendum oraculum abiit. Sed ego, neque, quod oraculum confultum fit, fcio; neque, quis Delubri Sacerdos fuerit, cognitum adhuc habeo. Haec poftrema cum Iafon legeret, illico in mentem redierunt omnia, quae in Mariandinis ab Eutelo, adhuc Bubulco, relata in filuis acceperat; militem ilium, ab Athamante dimifTum, ad Dianae Fanum veniffe; Antiilitem, auro deprauatizm, Phryxi iramolationem annuiffe ; hac gratia Aprum , primuin quidem in filuara, tum Templum irruiffe. Legerat haec antea ipfe pariter Eutelus, et legendo fubftiterat, turn Phryxi, ü rem no-
