Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
Liber XVI. 463 uit , honeftain taciturnitatem ; tum , fi non nouic, Deorum beneuolentiam admiratus, quod tantum facinus obliuioue potius delere voluerint, quam, re patefada, aiiquid de Fontifkia dignitate detrahere. Hoc ipfum erat, quod pariter fecum Iafon reputabat. Sed reiiqua etiam cognoicere auidus fequeutia Phryxi fata ita ex volumiue didicit: Redux ab oraculo Miles Athamanti indicat: Deos, ut Cereri Phryxus facraretur, velle, et, ni id ageret, grauiora minari. Hoc cum Pater audiit, primum obftupefcere , tum mei, quem amauerat, mifereri; poft vocare ad feie, et, an Superis obfequendum effet, exquirere; Ego, me Diis pariturum, reponere; turn Sacrificos, ne tempus in COIP fultatione tererent, orare, atque obteftari.Namque ita exiilimaueram : non effe facrificium illuftrius, quam fi quis fanguinem pro ialute Patriae deuouiffet. At Pater fe caedem pati poffe negauit id memorans: corruptum fiiiffe oraculura, et tentandum fecundo Apollinem. Iamque ad Delios hominem deftinabat, cuin ego Patriae amore incenfus furtim a Patre abii, atque ad Sacerdotes, uti me toeniis euinciant, ac praeparent, rogitans aduolaui. Uli obfecuti officium fecere, meque euindum in ara temporaria locauere. Iam culter expeditus erat, iam Sacrificus ad me accefferat, et caput contredauerat, cum miles, qui oraeuîum adtulit, meaeque caedis audor prope ad aram adftitit, velut repentino furore plenus ad Sacerdotem adcurrit, ereptoque
