Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XVII. 445 adeo incredulis perfuadere poffuut, illam or­bis partem maguaniraorum hominum , et iimui pulcerrimoruin feracem effe. Utinam nunc eos praefeutes intueri poffes! Nam metuo, 11e , Ii eos videris , mihi fuccenfeas , non , quod falfa de illis, fed minora, quam pro merítő, retulerim. Felix Colchis ! Felix Me­dea ! Vos ûii per tot egregios Imienes in tu­to eollocare voiunt. 0 Medea ! magno Deo­rum beneficio in haec tempóra feruata es, ut tu-e experiri poffis, quam miro ordine Dii Colchidem feruent, ac tueantur. . Dici non poteft , quanto haec gaudio Medea aufcultauerit. Tamque repentina va­lecudinis commutatio fada eil, ut metuen­dum fuerit, ne gaudii magnitúdó grauius ani­mum obruat , quam antea vis illa moeftitiae opprefferit. Surexic enim e ledo, primum­que Euteli adiumento ufa greffus in concla­ui tentauit , polt , ubi morbo defunda eil , fugitauit etiam. Tum ad ea animum, quae Eutelus dixerat , referens, gratulata iibi elf vehementer, quod eos, qui non minus, quam omnia extera, grati habebantur, intuitura ef­fet. At nunc de Parthenophilo id tantum fcire auebat , an is unus effet ex Heroibus ? Dicebat enim : in eo non tantum Graeciam , quem educaffet, fed ipfam naturara ofleiidilfe, quid gignere potuiffet. Sed noluit aut men­tiri Eutelus , aut lafouem adhuc prodere. Hoc tantum repofuit: Se adhuc hodie de Heroum aduentu Regi locuturum, et, ut or­to fole in Regiam admittantur, rogaturum. Dum

Next

/
Oldalképek
Tartalom