Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

suas fidelitates et servicia nostre maiestati exhibitas et impensa, proponens et deelarans ac in memóriám nostre reducens serenitati, possessionarias porciones quondam Stephani filii Pauli filii Jacobi de Clnad, specialiter predictam possessionem eiusdem Olnad vocatam, in comitatu Borsodiensi existentem, que eciam ( )raticio priori et tandem emcionis titulo ipsum tangere dinoseeretur, asserens predictum Stephanum filium Pauli filii Jacobi sine herede decessisse et ex eo possessiones eiusdem ( )s regiis devolutas extitisse, a nobis sibi, item Stephano, Michaeli, Simoni, Georgio, Johanni et Emerico fratribus suis dari et conferri perpetuo postulavit. Nos itaque, qui ex innata re ( )ia fidelitates et servicia quorumlibet animo metiri debemus pietatis et his, quos opera sue virtutis regali remuneracione dignos efficiunt, grata debemus reddere premia meritorum servi ( ) meritis dicti magistri Petri, quibus ipse in plerisque nostris et regni nostri negociis et expedicionibus prosperis et adversis summa sollicitudine et votiva animadversione continue lateri nostro adherendo ( ) indesinenter complacere in memóriám reductis, universas possessiones et porciones possessionarias, specialiter prefatam possessionem Olnad vocatam, quondam pretacti Stephani filii Pauli liominis sine herede ( ) ut premittitur, eciam titulo emticionis contingentem, ubique et specialiter in dicto comitatu Borsodiensi existentes, cum omnibus suis . . pertinenciis . . sub suis veris metis ( ) quibus ab olim habite extiterant et possesse, eidem magistro Petro dicto Zudor etper eum Stephano, Michaeli, Simoni, Georgio, Johanni et Emerico fratribus suis uterinis ac ipsorum heredibus . . eo iure, quo ad nostram collacionem pertinere dinoscuntur, nove donacionis nostre titulo . . contulimus perpetuo . . possidendas . . salvis iuribus alienis . . Dátum in Treuisyo, in festő invencionis corporis sancti Stephani prothomartyris, anno domini Millesimo trecentesimo quinquagesimo sexto. Hátlapján a nagy királyi pecsét nyomaival; eredetije az Orsz. Ltárban, N. E. A. 1538. 23. dipl. oszt. 4625. Közli: Kovács N.