Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

nati, considerantes eciam quia ipsius terre per prius factam locacionem . . abbatum prefati nostri monasterii . . presertim ipsius . . Karoli sanis eonsensibus et iustis favoribus ac no stris per instrumenta efficacia coníirmatam retractare nequebamus, eciam quia ipsum comitem Jacobum in multis ipsius sacri monasterii negociis arduis et aliis quibuslibet factis nostris, suis consiliis et laboribus necnon expensis multipliciter favorabilem conspeximus et speramus fieri ut promisit fide data in futurum, buiusmodi vendicioni et emcioni salvis dicti monasterii beate virginis iuribus universis, videlicet censu perpetuo duarum marcarum ipsi nostro monasterio et fratribus dei ministris in eodem annis singulis in beati Micbaelis arcbangeli festő persolvi debendis, et dominii iure quod pro nobis imo pro ipso nostro monasterio penitus volumus reservari, nostrum consensum prebemus . . ius quidem dominii quod pro nobis reservamus est, quod si idem comes Jacobus filius Dyeprehti vei eius successores dicte possessionis qualilibet alienacioni a se aliquo tempore intenderent, absque abbatis et conventus monasterii beate virginis de Pilysio supradicti licencia et consensu id facere prorsus non valeant nec presummant. In cuius rei testimonium presentes nostrorum abbatis videlicet et conventus sigillorum appensionibus consignatas eidem comiti Jacobo filio Dyprecbti duximus concedendas. Dátum die dominica in festő beate Marié Magdalene, anno domini Millesimo trecentesimo quadragesimo primo. Kivűl: Ex literis magnifici Nicolai comitis Posoniensis, anno domini 1324. confectis extractum: Pensa denariorum Yiennensium apud antiquos tantum valebat et faciebat quantum apud nos quadraginta denarii hungaricales, quorum unus valet tres Viennenses. Scripsit baec 4. die apr. 1559. Jobannes ab Wylak episcopus Tbinniniensis abbas Pilisiensis et S. Caes. Mattis Perdinandi regisque Hungáriáé Consiliarius etc. Az apát monorú, és a convent kerek alakú pecsétje megyszín és sárga selyem zsinóron függnek egymás mellett; az oklevél eredetije a gr. Forgács cs. gbimesi ltárában. Közli: Pesty Prigyes.