Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. II. (1322–1332) (Budapest, 1881.)
similia se involvere presumentes fiant nequiores, eosdem Leustachium Mykus et Jakou malemeritos ac filios fratrum ipsorum Petri videlicet et Mychaelis qui consimili infidelitatis contagio extremum diem clausisse perhibentur universis suis possessionibus quoquO nomine nuncupentur ubique in regno nostro existentibus de consilio et consensu prelatorum et baronum nostrorum duximus perpetuo spoliandos seu condemnandos; quas quidem possessiones . . attendentes inviolabilem devocionis et fidei puritatem quam vir magnificus Tliomas voivoda Transsilvanus et comes de Zounuk filius quondam magistri Farkasii dilectus et fidelis noster ad nos et adsacrum nostrum diadema constanter bábuit atque babét recolentes quoque labores continuos et onera expensarum que idem pro culmine nostri bonoris et augmento reipublice ac pro reformacione pacis in regno subiisse probatur necnon satis grata et recommendacione digna servicia eiusdem que ipse a toto introitus nostri tempore in regnum nostrum Hungarie nobis exbibuisse dinoscitur et que eum exhibere sentimus in presenti ac exliibiturum pro firmo credimus in futurum, in aliqualem suorum serviciorum recompensacionem et satisfaccionem gratuitam eidem Thome voivode . . contulimus iure perpetuo . . possidendas . . totum ius totamque proprietatem et domínium earumdem possessionum in ipsum Thomam voivodam et suos posteros ex nunc perenniter transferentes; sane quia imperfectum staret largicionis beneficium nisi provide circumspeccionis remedio stabiliretur quod semel dátum est perpetuo possidendum, ne predicti Leustachius Mikus et Jakou ac filii fratrum eorum infidelium memorati processu temporum remedium rehabendi et reacquirendi prefatas possessiones vei aliquam ex eisdem sibi vei suis posteris valeant invenire sed pocius perpetua laborent egestate et regia indignacione quam promeruere in filios filiorum puniantur, universa instrumenta et litteras privilegiales seu patentes sive eedem nostre sive predecessorum nostrorum capitulorum vei conventuum aut aliorum quocunque bonoris titulo et dignitate prefulgencium existant et quacunque arte ingenio sive dolo per nos sint confirmate per sepedictos infideles nostros super prescriptis possessionibus usque modo obtentas et eciam eas quas ipsieorumANJOUKORI OKMÁNYTÁR II. KÖT. 24