Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

gens, reliquorumque regum nostrorum dede. •core, e'v ignominia cogerentur. Plura me ad te scribere hac de re, fortasse res ipsa postulat , quae quidem serum, maximum in utramque partém, rerum omnium motum, atque faciem trahit, sed persona» quam sustines, nomenque, quod geris, pláne non postulat. Ea te monere etiam tacentibus nobis debent, ut non magis verbo, quam re, tuendisque Christi populis, et esse, et haberi velis rex et maximus, et Christianus maximé, quod quidem te facturum, et pro animi tui rnagnitudine, quam et omnes praedicant, et ipse agnovi, proque tua prudentia, religione, pietate, liberalitate sane, confido. Haec vero ipsa, quae ad te scribo, scribo itGm ceteris regibus, quos quidem in eo non defuturos puto, sed te decet, qui et iilis major es, et nobis cum yicinus, tum conjunctus magis, ad tui partes muneris peragendas, etiam priorem, et alacriorem accedere. Dátum Idibu* |\laji IÓÍ6- anno 4.