Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

procedi mandauimus, ipseque Legatus ad expensas Ecclesie, magnam quantitatem equitum et peditum, iam conduxit, et speramus indubie praestante Domino, qui superbis resistit, quod idem Nicolaus humiliabitur certo sub ipsius Ecclesie Romane potentia, et ipsius elata cornua confringentur; sed sicut ipsius Legati nuper insinuatione percepimus, Nicolaus idem, qui contra se conciues et compatriotas suos plurimossuisiniquiset prauis operationibus prouocauit, carissimiinChristo filii nostri, Ludouici regis Hungarie illustris et gentissue, contra eandem Ecclesiam, etdilectos filios Nobiles vrbis et patrie, qui aduersus tam pestilentem virum eidem adhaerent Ecclesie, habet subsidium et fauorem. Attende igiturfili, quantum scandalum eidem foret Ecclesie, si rex ipse deuotus Ecclesie filius, illam persequenti prestaret auxilium, et aduersus eam, que ad ipsum studio Dei Matris afficitur, fauorem impenderet et iuuamen ; attende, que tibi et tuis negociis possent, quod auertat Deus, ex hiis pericula imminere: nam idem Nicolaus originarie conditionis oblitus fatua insanaque presumtione ad fastigium cesaree dignitatis aspirans, post citationes derisorias per eum de te ac electoribus Romani Imperii attemptatas, misit ad nonnullas ciuitates Nuncios et Ambassiatores suos, per quos eisdem ciuitatibus certas voces in electione Romani Imperatoris, quantum in se fuit, obtulit et concessit, non sine graui ipsius Ecclesie ac tua, et dictorum EleCtorum, iniuria manifesta , petens , quod ciuitates ipse in festo Resurrectionis Dominice ipsorum Nuncios Romam transmitterent, pro eleccione ImperaTom. IX. Vol. VIL 7