Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

Franconia, Hiberni ex Iberia, Normanni e partibus borealibus , Bulgari e confiniis Volgae fluminis egressi, etc. Anonymus quidem Belae Regis No­tarius nominis Hungarici originem a castro Hung repetit, dicens: „Tunc dux Almus, et sui pri­mates — ad castrum Hung equitarunt et coepe­runt. — Et vocatus est Arpad dux Hunguariae et ab Hungu omnes sui milites vocati sunt Hun­guari, secundum lingvam alienigenarum, et illa vocatio usque ad praesens durat per totum mun­dum," De gestis Ungarorum Cap. XIII. Ast ratio haec neutiquam subsistit: tumideo, quia Hunga­rorum et Ungerorum nomen apud Jornandem, ac Nestorem §. 12. Almo, et Arpado Ducibus vetustius est; nec dicti sumus exterisHunguari, Unguari, vel Hungari, sed Ugori, Ugri, et Ungri; quod cum veterrimo ac late patentissimo Ugorum nomine plane concordat; quin me dubitatio incessit ari vocabulum Mogor et Mogoria, quod obtinuisse de natione Hungara novimus, non sit potius a gente Ogor validissima, quam a Magok repe­tendum ? Nisi Ogor a Mogor deductum velimus. Ast hoc Ethymologis, qui lubenter certant, sit relictum. §. 45. Cur primores nostri sint a graecis Turci nominati? e praemissis §. 12. planum est non minus: gentes Ogor, vel Ugor, montana Ural et Altay accolentes, dicti sunt Jyrcae-Turcae; cum Magyari quoque origine ad easdein gentes pertineant; ex Ugoria vel Jugoria sint egressi , Causa fuit, ut Graecis, in distinguendis gentibus non magnopere sollicitis, Turcorum nomine ve­nirent, Turcorum nomine Ungros intellexisse , tum e rebus gestis, tum scriptoribus ipsis comper­tuin: Cedrenus tomo II. edit. Paris p. 596. in-

Next

/
Oldalképek
Tartalom