Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 5. (Budae, 1834.)

cccv. jin, Ch. 1382. Jdem Ludouicus Nicolaum Poharos de Szaploncza a so/uLone marturinarum , donationalibus amissis, nouiter in seruitiorum praemium exirnit. INos Ludouicus, Dei gratia rex Hungariae, Poloniae, Dalmatiae etc. memoriae commendantes tenore praesentium significamus, quibus expedit, vniuersis: Quod fidelis aulae nostrae miles Magister JNicolaus, dictus Poharus de Soplontlia, filius condam Magistri Petri, similiter Po^TnmTs dicti, nostrae Maiestatis et Dominae reginae, consortis nostrae charissimae adiens conspectum, nobis humiliter declarauit, qualiter dudum piaedictum castrum Soplontha vocatum, cum quibuslibet possessionibus ad idem castrum pertinentibus, nec non iuribus, vsibus et prouentibus earumdem Possessionum, de nostris manibus regiis eo iure et modo, quibus ipsurn cum dictis f ossessionibus ad idem pertinentibus tenuissemus et possedissemus, pro seruitiis fidelibus dicti Patris sui eidem Magistro Petro, patri suo et suis haeredibus, nostra Maiestas in perpetuum dedisset et contulisset. In cuius quidem castri et possessionum ad idem speclantium, nec non prouentuum et iurium eorumdem perceptione pacifico dominio a piaedictae collationis tempore^ tam praedictus Magister PetruSj pater suus, quam etiam idem Magister Nicolaus hucusque immobiliter perstitissent et starent de praesenti; et quoniam etiam postremo eadem nostra Maiestas quasdam litteras aJias nostras, quarum \igore nos ipsum Magistruin Petrum et suos haeredes a solutione m a r t u r inarum de praelibatis possessionibus seu pertiTientiis dicti castri, nostrae Maiestati fieri debenda