Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 5. (Budae, 1834.)

nobis recolentibu9 in perpetuum remisissemus, duxisset concedendas. Quae quidem aliae litterae nostrae super iam dicta exemptione marturinarum confectae casu fortuito ab eodem Magistro Nicolao fuissent deperditae atque alienatae; supplicans idem iMagister Nicolaus exinJe nostro regio culmini humiliter et deuote, vt nos praeuiis ex rationibus ipsum Magistrum Nicolaum , nec non castrum suum Soplontha praelibatum CUIQ possessionibus ad idetn pertinentibus, a solution® dictarum marturinarum de regiae liberalitatis gratia speciali exonerare et exoluere dignaremur. Nos itaque consideratis seruitiis fidelibus et seruitiorum laude dignis meritis, praeuie praedicti Magistri Petri et per consequens eiusdem Magistri Nicolai, filii sui, dictorum Poharus, nobis per ipsos in cunctis nostris et regoi nostri negociis et exfieditionibus supreme arduis, non siue suorum sanguinum et proximorum et familiarium eorum effusione multiplici exhibitis et irnpensis, pro huiuSmodi fidelitatum praeclaris actibus et seruitiis eorumdem Magistri Petri el Nicolai eidem Magistro Nicolao, dicto Poharus, et per eum suis haeredibus vniuersis, praemissam exemptionem nostram innouando, de consilio et consensu dictae Serenissimae Principis Dominae Reginae consortis, nostrac charissimae et ex certa nostra scientia duximus gratiose annuendo concedendum et concedimus tenore praesentium mediante, vt idem Magister Nicolaus et sui haeredes praedicti ad solutionem marturinarum de cunctis praedictis possessionibus ad dictum castrum Soplontha vocatum speclantibus, quas videlicet, vt praedicitur, tam ipse Magister Petrus., quam idem Magister Nico-