Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

lidelitatem eorum Deo et Sacre corone regie debitam de premissis, et veritate premissorum quesiuissent et interrogassent; qui ludices Nobilium, et Iurati, ac seniores , nec non vniuersi viri nobiles dictorum septem Comitatuumterre Transiluane statim pro voluntate consurgentes, oraculo viue vocis concorditer dixissent, narassent, et confessi fuissent, quod ipsis clarissime scientibus predictus Nicolaus, filius Andree de Deweclier, diuersa furta, et latrocinia, ac alia maleficia perpetrasset et fecisset, de quibus furto et latrocinio ac aliis malefi,ciis idem Nicolaus tum tempore Wayuodatus Nicolai quondam Wayuode, et in congregacionibus eiusdem, cum eciam in tribus congregacionibus generalibus predicti Stephani Wayuode, permultos viros Nobiles et ignobiles accusatus et denuuciatus fuisset. Et ob hoc ipsi , scilicet Iudices Nobilium, ac Iurati, et ipsi vniuersi nobiles tocius terre Transyluane maliciam eiusdem Nicolai amplius sustinere et pati non valentes, ipsum Nicolaum, filium Andree de Dewecher velut publicum furem et latronem, ac — — malefactorem pena capitali puniendum , et omnibus possessessionibus, rebusetbonis priuandum, predicto Stephano Wayuode tanquam Iudici ad manus eiusdem tradidissent, et statuissent; et sic predicta possessio ipsius Nicolai Dewecher vocata, cum omnibus vtilitatibus suis pro manifestis excessibus et offensis eiusdem Nicolai, videlicet pro furto et latrocinio, ac alys maleficiis per eundem patratis licite et de iure ipsi Stephano VV ayuode, et ad ipsum tanquam Iudice-n remansisse, et deuoluta esse j et ipse Stephanus WayLioda eandem possessionem Dewecher vocatam, ab ipso Nicolao, notorio malefactorc , ad