Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

iicas non facientes plenam et expressam, ac deverbo ad verbum de indultu huiusmodi mentionem , et quibuslibet priuilegiis indulgentiis, et litleris apostoiicis specialibus vel generalibus quorumcumque tenorum existant, per que praesentibus non expressa vei totaliter non iuserta, effectus earum impediri valeat quomodolihet vel difTerri, et de quibus quorumcunque totis tenoribus debeat in nostris litteris fieri mentio specialis. Prouiso, quod huiusmodi beneficia debitis interim obsequiis non fraudentur, et animarum cura in eis quibus illa imminet, nullatenns negligatur, scd per bonos et sufFicientes vicarios, quibus de ipsorum beneficiorum prouentibus necessaria congrue ministrentuv, diligenter exerceatur, et deseruiatur ibi lau dabiliter in diuinis. Nulli ergo etc. nostre concessiouis infringere etc. si quis autem etc. Datuni Auinione 4. J\on. Decembris Pontificatus nostri An. V. E regest. anni V. Tom. JJ. p. 29. CCXXIII. An. CJi. 1316. Eiusdem argumenti. Is eodem modo. Venerab. fratri Episcopo Bosnens. et dil. filiis. . . . Abbati xVIonasterii de Pecliuaradino Quinqueecclesien. ac . . . Archidiacono Vesprimien. salutem etc. Personam Ven. fratris nostri etc. vsque laudabiliter in diuinis. Quo circa mandamus, qualenus vos, vel duo , aut vnus vestrum per vos, vel alium, seu alios, prefatos fruclus, redditus et prouentus per idem quinquennium faciatis eisdem Clericis vel procuratoribus suis nomine eorundem iuxta huiusmodi concessionis nostre tenorem integre ministrari. Non obstantibus omnibus supra dictis, seu si eisdem Ordinariis et