Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

Geograpliia minus exactos sequultis, niliil momenli ad rem protulit: regiones enim , ac populi vltra paludem Maeotidis ad Oceanum glacialem — item trans gelidum Tariain ad orientem sili, sunt oppido incerti. Inter emigrationesque Fennorum, quas 11R. Prayus diligenter inuesligauit, ac recensuit (Diss. Historico-Criticarum Diss. III.) nullius iti Pannoniam factae vestigium. Pariter dum SedesMagyarorum, e quihus egressi sunt, intra fines Russici imperii statuil, indeterminate loquutus est; sensum verborum suorum ad Iugariam et Siberiam restringens , Iugariam, a luhriahaud discernendo, incommunem exterorum lapsus est errorem ; lugaria , populorunv Finnicorum , ad Oceanum glaciletn in Asiam borealem tenditur, 1 uharia in medio prope Asiae, infra Ilungariain Magnam, ad meridiem patebat. *) *) Tanaiin glacialem «iici errore magno , cum ob rapiditatem nunquam glacie constringatur , norunt Ceographi. §. 55. Cl. los. Aloy. Kereszturi senlentiam Stephani Katona — a qua tamen is recessit — professus, Magyaros cum Chunis Vturguris, mutato nomine, eosdem esse, haud euicit: nec enim patet Cuturguros et Vturguros, Chunorum Attilanorum ex Chaba, alias Irnacho , posteros fuisse; postquam ante Attilae, ac Chabae tempora apud Scriptores Graecos iam nominantur ; irrefragabileque sit, Agathiae Scholastici testimoniuin: „Hunni (Vlurguri et Cuturguri) fractis collapsisque tandem viribus penitus subuersi, deletique fuerunt adeo : vt patriam etiam appellationem ainiserint; coque calamitatis sunt redacti, vt si aliqua adhuc eorum pars