Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

40. 42. Vt fides et Anonjmo Notario et Constantino Porpliy. Nestori, Thuroeiique Chronico constet, milii quidem videtur partem Magyarorum a Chiouia per Haliciam et Lodomeriam Duce Almo; per Transiluaniam partem alteram sub eiusdem filio Arpade, consilio Regis Chazarorum Principe (Aqxovte) electo regnum Hungariae ingressos esse. Sed hoc ad praesentem quaestionem neutiquam pertinet. 16. Ast Transuolganae nec erant vnicae , nec primae Magyarorum sedes: in campis quoque Caucasiis, qui trans Tanaim , prope portas Caucasias diffunduntur, agitabant fide dignis testimoniis: suos ibi fmit Gudamakaros Moses Choreneno sis: „Sarmatiae pars altera, inquit, orientalibus Sarmatiae primae finibus, Riphaeo monte, Tanai flumine, Maeoticaque palude a Sannatia prima disiungitur; atque inde per Caucasios montes propter Iberiam Albaniamque vsque ad Caspium mare pertinet —• Hae autem gentes plurimae Sarmatiam alteram .incolunt: Chaziri — Hunni —Gudamakari, Massagetae" p. 556. edit. Londin. Vocabulo Gudamakarorum, a Chazaris, Hunnis etc. distinctorum, nisi Magyaros nostros intelligas, alios non habes. „Hunugari autera hinc sunt noti: quia ab ipsis pellium murinarum venit commercium, quorum mansionem primum esse in Scythiae solo iuxta Maeotidem — legimus", ait Iornandes de rebus Geticis Cap. VI. Pellium autem murinarura, vulgo Zobellinarura, aut Marturinarum commercium Magyaris nostris conuenit Cf. 10. Priscus Rhetor ait: „ Circa id tempus (quo Gensericus Orientalibus Romanis foedere iunctus Jtaliam vastabat) legatos ad orientales Romanos