Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

quae Pons Trajani , qui a Belgrada Irium dierum itinere distat. — Postea vero a Leone illo Christi amante, ac praeclaro Imperatore, arcessili (Danubium) trajiciunt bellumque Simeoni ( Bulgarorum regi) inferentes, victo eo, fugatoque Presthlabum vsque peruenerunt, et quum eum in vrbe Solundraga inclusissent, domum redierunt, quo tempore Liuntika, Arpadae filium, principem habebant. " Traiecto rursus Danubio totam Bulgariam captiuam fecerunt. " — Postquam (anno cir. 889.) iterum cum Romanorum Imperatore pacem Simeon fecisset, foedere cum Pacinacitis inito terramTurcorum, qui tunc extra regni sui fines bellum gerebant ( pro Arnulpho Occidentis Imperatore contra Zuentibaldum Morauiae regem) inuadens, familiis eorum deletis, et qui ad custodiam relicti erant pulsis, lale vastauit. Itaque reuersi Turci regionem suam desertam, vastatamque inuenientes, in ea terra, quam ad hodiernum vsque diem incolunt, sedes posuerunt." — Vlteriora (a ponte Trajani et Belgrada) quae omnia Turcis habitantur, cognomina nunc habent a fluminibus transcurrentibus: eorum primum Timeses (Temes) alterum Tutes (Aluta?) tertium Moreses (Marusius) quartum Chrisus (Chrysius) quintum Tiza (Tibiscus)." ylnde Magna Morauia, baptismo carens, quam Turci deuastarunt, cuiusque Princeps olim fuit Suendoplucus." x

>Et habitant quidem Trans Danubium Turci, in terra Morauia, atque etiam vlterius inter Danubium et Sabam — Confines autem Turcis sunt : orieutem versus Bulgari, vbi eos Ister fluuius , qui et Danubius dicitur, separat ; septemtriones versus Pacinacitae , ad occidenlem Franci, ad ineridiem Chrobali" Cap.