Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

tit in genere Dionysius Halicarnassius Libro j.Alios ostentandae eloquentiae causa, alios, quo gratiara Suis facerent, paucissimos re ipsa, ne euentus memorabiles in obscuro sinant latere, ad lioc studiorum se genus applicuisse, monuit Ios. Flauius Antiquitatum Iudaicarum L. I. cap. 1. Magno Historicae \eritatis dispendio accidit etiam, Scriptores , tam Graecos quam Latinos, genles, quarum in monumentis suis memoriara intersperserant, proprii nominis incurios, vocabulis pro lubitu, aut vsu vulgari, compellasse communibus. Sic Magjaros nostrates: Ygros, Yngros, Vnguros, Turcos, Vnnos, Sabartaeasphalos, Paenoes , Dacos, Scjthas , Parthos, Gepaedas , Auares, Hungaros, Agarenos cognominarunt. Varium, ambiguurnque adhuc magis nomen obtigit Chunis: Sejlharum , Vnnorum , Hunnorum, Turcorum , Auarum, Gepaedum, Vzorum, Hungnrorum, Comanorum ; lum a peculiari stirpe, vel tribu suorum: Agatziri, Vittores, Burgundi, Ephtalitae, Cidarilae, Vturguri, Cuturguri , Vtriguri, Vguri, Vltiziri , Sabiri, Saraguri, Bosphorii, Massagetae, Sarselt etc. et quae horum e varietate vberrima prodierunt, nominati. Gentium, quarum in vicinia nostrates agitabant, Sinen.«ium , Persarum , Armenorum , Arabum, Mongolum, Tartarorum et Turcaruin Scriptores sunt oppido pauci nobis cogniti ; et qui linguis cultioribusdonati, naeuis,quoruin merninimus, neutiquam immunes; in rebus suis myihologicis, Djnastarum Genealogiis, aut fortunarum suarum conuulsionibus prodendis occupantur. Ex Elmacini, Abulfedae, Abulgazii, Chungstaidschii monumentis vix aliquis hac in re prouenlus.