Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

Ex Encyclopaeilia per Genlilem nostrum. Csomaium de Koros,Tibeti detectis, Manuscriptis item Persicis in Erzerum , Turcicis Adrianopoli repertis, certius nelucrum? Quae Scriptores nostri, Gesta Hungarorum Belae Notarii, Chronicon Thurocii, Simonis Kezae, Bonfinii , Oiahi etc. de Magvarorum et Chunorum sedibus priscis, ortuque iactant, nescias, quibus e tabulariis depromserint. Exterorum, qui patrii idiomatis expertes id super dixerunt, sententiae vltra coniecturas neutiquam assurgunt. o p Quod nihiJominus salebrosam adeo syluam , runcandorum errorum gratia, ingredi praesuraserim, nouo quodam monumento, quod RR. Prayo praesidio fuerat, destitutus, temerarium videri iure posset; ni respectus quidam studiis quoque meis suffragarentur. Vir Cl. ac Doctissimus los. Innoc. Desericius, insigni et perantiquo Manuscripto, e Vaticana Bibliotheca eruto, vt tenebris, quae Maiorum nostrorum origines tegunt, lucera accendat, animura sumsit, controuertente nemine; suppetunt mihi quoque monumenta quaepiam, in Codice Diplomatico producta, quorura vsus necdura factus est. Pulsabat insuper animuin Clarissimorum Virorum, Georgii Pray ac Stephani Katona, qui studia mea ante quinquaginta prope annos moderabantur, pia recordatio, atque vt ipsorum in Historiis merita, hoc Vniuersitatis regiae Hungaricae restauratae curriculo semiseculari penso quodam recolerem , exigebat. In quo quidem specimine hanc duxi tenendam rationem: vt Virorum, qui Nostratium sedes pri-