Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 4. (Budae, 1832.)

em eundo per vnam viam graminosam ad spatium longitudinis vnius iugeris, sunt iterum duae metae separantes, vt iam dictum ; de illiuc flectitur versus occidentem, et sic sub piris transeundo in via graminosa peruenit ad duas metas antiquas sub quadam arbore salicis truncata separantes , et iam iliic per quoddam pratum vulgo Semlek dictum transeundo peruenit ad duas metas antiquas separantes, vtprius, deinde per vnam distinctionem parum vitro procedendo, peruenitur ad tres metas, quarum vna separat hanc terram Clementis, alia terram Ioannis, filii Tolueis, et tertia ipsam terram Tarnuk; de hinc versus aquilonem inter hanc terram Clementis et terram Iohannis filii Tolueis eundo parum, sunt iterum tres metae, quarum vna hanc terram Iohannis ipsius, et tertia terram Ecclesiae Sancti Georgii seiungunt, vitra parum procedendo adspatium latitudinis sex iugerum pertinentium, ad Ecciesiam Sancti Georgii peruenit iteruin ad terram Clementis ab iliis iugeribus terrae Ecclesiae , deinde inter haec iugera et ipsam terram Clementis proceditur versus occidentem, et girat ad vnam arborem populi, stantempenes viam ducentem de curia per Zerdahely in Posonium, quae arbor est pro meta; ab hinc per eandem viam rediit ad locum primae metae, vbi etiam termin«tur. Praeterea populi Castrenses de Ciiukarabanya^ item Andreas , filius Petri, et Paulus, filius Ladislai, ac alii Nobiies de Zerdaheiy dixerunt: quod in prato Sarrete dicto, esset portio, seu pars ad ipsam terram Clementis, fiiii Pouka pertinens, in quod quidem pratuin, eo quod lutosum est nimis, equites vel pedites introire nequiuisssent; cuius quidem partis seu portionis a