Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

CLXXVIII. .•/n. CA. 1330. 2'elicLani in Carolum llegtm intentatum fa~ cinus ac caedes s. a. et l. Quoraodo res Feliciani sehabuerit, nunc autli : Feliciano , filia exlilit Elisabetli (Clara) noraine, quae in Comitatu et famulitio reginae in atilaeo Yer­sabatur regali. Sororius regis carnaliter illara ine­dianle regina cognouit. Tempus advenit, quo e reginae seruilio Elisabeth Patri araouenda esset, cuni illum coniugio foret daturus. Elisabeth dixit: Jieutiq' am illara dee< ret marito copulari, eui sub l egis vinbra honor detractus fuerat. Felicianus haec audiens, animo consternatus est. Plura haud dixit. Illico vna cuin filio suo itiuene, et railite se COIH tulit ad regerti, Rex in exercitu degebat. Felicia­nus castra ingressus , turmas et acies oinnes prae­tergreditur, circumpositum ad regis custodiam val­lura transiliens, ad regium tentoriumappropingua­uit. Monachum quemdam obuiam habuit, quierat a confessione regis audienda. Ad monachi pedes in terrara procidit, et peccatorum suorum reue­Jationem faciens, dixit: Ego mox ad quemdam , euentum sura deuenturus, cura meliore milite or­bis, ex quo periculum ditobus viris imminet: ine absolue. Monachus Feliciani dicta naud beneperce­pit; ostium clausit, factoque signo crucis , et re­citato iniserere confilentein absoluit ab his, quae minime intellexerat. Interim custodes regis nuncia­runt, Felicianum venire. Rex mensae assidebat, prandebatque cum regina Vxore sua, et filio suo Ludouico, c|ui inodo rex iraperat, tunc vero in­fautili aetate erat. Permisit Feliciano Rex , vt ten­torium introiret. Felicianus impetrata venia filio suo dixit, ante quam ingrederetur: Hic consiste;

Next

/
Oldalképek
Tartalom