Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

noli mecum ingredi; si strepitum audies aLequi­ta et diseede. Equus optimus le deducet. Felicia­nus tentorium intrat, quuin llex Felicianuin con­spexit, alta voce dixit ei: o stulte! nura arraa , aptura scilicet ensem illum, quem mihi pollici us es, in Boherna Prouiucia inuenisti ? Bespondens Fe­licianus, inquit', rainirae. At ego gladium ipsum reperiam. Cupisne ferrum illud milii inueniendura talis aciei e.sse, qualis est haec mea Machaera ? IJis dictis manihus sustulit super caput regis in al­tum arnplius quam duo pedes. Be% oculos erexit, vt aciem ferri huius conspiceret. Tunc Felicianus inanum deraisit, et sortis ictuin cadere fecit, iaui­qne ictus praeceps decidit caput regis bifai iam se­cturus. Rex timens et contramiscens protinus su!> mensam seraet abdidit. Begina manu se opposuit ictui, Machaera quatuor digitos manus tVegii.ao tunc abscidit; quiiJlico ad terrara ceciderunt. Ca­sus improuisus erat, etmurmur excitabalur Pi\eri, qui niinistrabant regi, cum ciiltris, quibus ad men­sae ministeria vtebantur, Felicianum vulnerarunt, et confoderunt. Postmodum in Feliciani filium ir­ruerunt, eique vitam abstulere. Pater et filius eo­dem temporis moraento interfecti exspirarunt. Pro­pler Elisabeth loquacitatem Regina dimidium di­gitorum manus amisit." Scriptor Anonynius Synchronus insertus Antiir. medii aeui Tomo III. p. 316. CLXXIX. An. Ch. 1330. Idem Carolus priuilegiales Capiluli Castri­striferrei de anno 1330. pro monasterio JB. M. V. de monte expeditas confirmat. VII. Id. May. s. I. Karolus, Dei gratia , Hungariae, Dalmatiae,

Next

/
Oldalképek
Tartalom