Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)
noli mecum ingredi; si strepitum audies aLequita et diseede. Equus optimus le deducet. Felicianus tentorium intrat, quuin llex Felicianuin conspexit, alta voce dixit ei: o stulte! nura arraa , aptura scilicet ensem illum, quem mihi pollici us es, in Boherna Prouiucia inuenisti ? Bespondens Felicianus, inquit', rainirae. At ego gladium ipsum reperiam. Cupisne ferrum illud milii inueniendura talis aciei e.sse, qualis est haec mea Machaera ? IJis dictis manihus sustulit super caput regis in altum arnplius quam duo pedes. Be% oculos erexit, vt aciem ferri huius conspiceret. Tunc Felicianus inanum deraisit, et sortis ictuin cadere fecit, iauiqne ictus praeceps decidit caput regis bifai iam secturus. Rex timens et contramiscens protinus su!> mensam seraet abdidit. Begina manu se opposuit ictui, Machaera quatuor digitos manus tVegii.ao tunc abscidit; quiiJlico ad terrara ceciderunt. Casus improuisus erat, etmurmur excitabalur Pi\eri, qui niinistrabant regi, cum ciiltris, quibus ad mensae ministeria vtebantur, Felicianum vulnerarunt, et confoderunt. Postmodum in Feliciani filium irruerunt, eique vitam abstulere. Pater et filius eodem temporis moraento interfecti exspirarunt. Propler Elisabeth loquacitatem Regina dimidium digitorum manus amisit." Scriptor Anonynius Synchronus insertus Antiir. medii aeui Tomo III. p. 316. CLXXIX. An. Ch. 1330. Idem Carolus priuilegiales Capiluli Castristriferrei de anno 1330. pro monasterio JB. M. V. de monte expeditas confirmat. VII. Id. May. s. I. Karolus, Dei gratia , Hungariae, Dalmatiae,