Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VI. Vol. 1. (Budae, 1830.)

Af.ud B. Pez. CotL Dipl. P

4 II. p. 204- Katotia Toiil / VI. p. 1052. A. Ch. 1291. Eplscopl Iiatisbonensis aJ easdem responsoriae, disuasoriae. In palam secure dicite, quod de diuisione, ac limite Regni Vngariae vos in clam dicitis audiuisse. Nec credit Dominus llex. alicui per lioc iniuriam fieri , quod ipse de terris in imperio Vacantibus vtitur iure suo, asserens : quod in feudo regnorum vel principatuum materna successio non vendicat sibi locum. Ibidem, A. Ch. 1291. Idem Nicolaus legatum suum in Ilungariani eo cum mandato mittit, vt Rudolfo Imp. et Alber* to Austriae Duci, denunciet , ne alteruter Regnum Hungariae inuadere peaesumat. Nicolaus EpisCopus — Venerabili fratri Ioanni Episcopo Essino salutem — De tuae probitatis industria fiduciam gerentes in Domino speciulem, te ad partes Iiegni Vngariae, certis tibi commissis negotiis destinamus. Cum itaque regnum ipsum ad Romanam Ecclesiam ab antiquo etiam pertinere noscatur ; Fraternitati per apostolica scripta mandamus, quatenus si te transire contigerit per loca, vbi carissimus in Christo filius noster R. Rex Romanorum illustris, et dilectus filius Nobilis vir Albertus, dux Austriae natus eius, vel alter ipsorum, fuerint, in simul eis, vel disiunctim; ex parte nostra, expresse manifesteque denuncies, praedictum regnum ad Romanam ecclesiam , vt praemittitur, pertinere, liostro ct ipsius ecclesiae