Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 3. (Budae, 1830.)

starum et Folcus a terra filiorum Detrici, et deinde vadit in vallem , et in fine ipsius vallis est meta, circa vnum destructum cellarium , et dein tendit in latere montis, et descendit ad riuulum, qui Pitine vocatur, et in riuulo ascendendo per parum vsque ad nouam metam, contra partem occidentalem , et dein ascendit ad montem , versus partem aquilonarem, vbi lapis est naturalis, et dein directe vadit per eumdem niontem , per magnum spacium, vbi est iterum meta terrea; dein tendit versus villam Meho (Malialfalua) et ibi est meta retro ortum , et dein ascendit directe vsque ad finem ipsius ville, per magnam viam, que venit de villa Compositi (Kaposlafalua) ante curiam Steplik , et ibi est meta in via, et dein per eandem viam ascendit vsque ad metas Pocoy; toturn tamen contra partem aquilonarem ; de metis autem Pocoy transit vltra magnam viam, que venit de Kasmarc ad Sanctum Ladizlaum versus partem orientalem ad diuisionem viarum , et ibi circa minorem viam est meta ; et dein tendit ad partem meridionalem ad vnum puteum, et dein directe vadit vsque ad metas Clianta (Chencziz) et ibi transit riuulum , qui Mortunpotaka nuncupatur , iterum versus partem orientalem ad metas Mortun , per paruum spacium vsque ad magnam viam, et per ipsain viam tendit ad partem occidentalem, et sic redeunt ad priores metas, que sunt iuxta riuulum , qui Morlunpataka nuncupatur , et sic mete ipsius possessionis terminantur. In cuius rei memoriam, firmilatemque perpetuam presentes concessimus litteras, sigilli nostri munimine roboratas. Dalum et actum in Parasceue Do-