Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

reclpi, sibiqtie sic lapso quietis locum , quem sua requirebat conditio, benignius indulgeri, yolenti praemissa de causa regimini ecclesiae cedere praelibatae ; cuius cessiouem sponte oblatam , post multiplicis tamen supplicationis instantiam, a dilecto lilio Geruasio, Arcliidiacono Traguriensi, et Oliuerio, Monacho Ordinis S. Benedicti, Capellano ipsius Columbani Episcopi, liabentibus ab eo ad cedendum huiusmodi regimini sufficiens et speciale mandatum , duximus admittendum ; sicque prouisione ecclesiae praedictae, quae ob id pastoris carebat solatio, in dispositionis nostrae arbitrio consistente , nos felici recordatione eiusdem ecclesiae, quam paternae aspicimus oculo pietatis, ct gerimus etiam in visceribus caritatis , diligentius insistentes , operarn dedirnus festinatam , vt ipsi Ecclesiae persona iuxta cor nostrum jdonea praeficiatur; ne illam viduitatis incommodum diutius pati contingeret in suum spiritualiter vel corporaliter periculum et discrimen. Vnde ad personam dilecti filii Iohannis , electi Traguriensis , tunc praepositi Ecclesiae de Grigorissa , Zagrabiensis Diaecesis, et Canonici Ierosolymitani, fide ac deuotione probatam, quam charitatiuum affectum habere , non ambigimus erga plebem suo regimini commendatam , apostolicae considerationis intuitum dirigentes, ipsum virum multiplicium decoratum varietate virtutum , enitentium redimitum insigniis meritorum, in spiritualibus quoque et tenrporalibus circumspectum , prout fide dignorum assertio nos instruxit, de fratrum nostrorum consilio et apostolicae plenitudine potestatis, eidem Ecclesiae Traguriensi in Dei nomine in Episcopum praeficimus et pastorem; illius curam in spiritua-