Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

ctam Strigoniensem Ecclesiam, quae fidei catliolicae post sacrosanctam Romanam Ecclesiam propagatrix extitit , semper gesta; nec immerito : cum ipsa sedes Strigoniensis Sanctissimi Patris et Domini nostri, Sancti regis Stephani ortu , per Prothomartyrem praenunciato, decorata, et sacro Baptismate eiusdem sublimata , regalisque nostri diadematis impositione extitit redimita. Nos itaque eosdem Progenitores nostros, quorum successionem et locum tenemus, intendentes catholicae mentis flagrantia imitari , Strigoniensis Ecclesiae iura sic illibata nostris temporibus volumus conseruari, vt nec praesumptuosae malignitatis supplicatio eadem peruertere valeat , nec fallax obrepentium iniquitas perturbare. Hinc est , quod cum olim Magnificus Princeps Dominus Bela , quondam Rex Hungariae, charissimus auus noster , in insula Danubii ad honorem Beatissimae Virginis, coelestis Regis Matris, monaslerium et coenobium pro dicatis Deo Virginibus construi fecerit opere sumptuoso, volens ne huiusmodi personis, regi Virginum famulantibus vitae deessent subsidia temporalis , praedicta monasterium et coenobium praediis et possessionibus dotare curauit, prout regiae circumspectionis sublimitas requirebat. Verum quia villa Jeneo super villam Pesth , in Dioecesi Vaciensi sita , ad Strigoniensem Ecclesiam pleno iure tunc pertinens , vtpote in qua eiusdem Ecclesiae Capitulum plenum dominium et inconcussam possessionem habuit et habebat, ratione vicinitatis eiusdem Monasterio et Coenobio admodum vtilis, et plurimum fuerat opportuna: Jdem auus noster eamdem villam permutationis titulo petiit per ipsum Capitulum dari monasterio et coenobio.