Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

Deus diuersas aute iaeiem Vestram substerni liactenus permisit nationes ; qui nonnunquam superbos in lioc saeculo corripere ad tempus ideo permittit, vt si humiliari neglexerint per se ipsos , eorum nequitiam et punire temporaliter non postponat, et nihilominus iu factum grauius vlciscatur. Datum Lugduni III. nonas Martii anno II. Ex lib. II. epist. XII. apud Rajn. ad ann. MCCXLV. nro XVIII. Iuter eeteros , qui ad Tartaros , in remotissimis tcrrarum oris euangelica luce illustrandos. missi e Minoritarum Religiosis fuerant, loannes e plano Carpio, Portugallus fuerat. Ibidem epist. IX. et nro XIX. A. Ch. 1245. Innocentius PP. IV, ad querelam Belae BII. Canonicos Vespritnienses, in eligendo noito Episcopo consensum Ilegium liaud petiisse, datis ad Benedictum ColQCensem A. Episcopum litteris improhat. Innocentius —- — Ex parte carissimi in ChriSto lilii nostri Regis Vngariae illustris, nobis est oblata querela , quod quum de anliqua et approbata regni sui consuetudine, hactenus pacilice obseruata, in electionibus Pontificum assensus regius debeat postulari; Canonici Vesprimiensis Ecclesiae contra consuetudinem huius temere venientes, assensu eius, sicut debuit, minime rcquisito, qui commode requiri poterat, et de iure debebat, magistrum Zelandium, eorum concanonicum , in Vesprimiensem Episcopuin elegerunt; quam eleCtionem venerabilis frater noster Archiepiscopus Strigoniensis, loci metropolitanus , post appellationem , ad nos legitime interpositam, conlirmauit. Alias quoque tam ipse, quam alii praelati ct clerici eiusdem regni , post vastitatem, datam a Tartaris, iura et libertates ipsius regis nro sua di-