Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

nignitas humani generis casum, quod primi homi-­nis culpa corruerat, ineffabili respiciens pietate, ac illum, quem diabolica prostrarat invidia, sug­gestione doiosa, volens ex charitate nimia miseri­corditer reparare; filium suum vnigenitum, con­substantialem sibi, de coeli excelso solio misit ad infimum mundi solum, qui praeelectae Yirginis vtero sancti Spiritus operatu conceptus, et ibi ve­ste carnis indutus humanae, indique poslmodum clausa maternae porta virginitatis egressus, cunctis visibilem se ostendit. Humana enim natura cum esset rationalis, erat aeterna veritate, tanquam optimo suo cibo, pascenda; sed poena peccati mor­talibus detenta vinculis ad hoc est diminutionis re­dacta, vt per coniecturas rerum visibilium ad in­telligenda inuisibilia niteretur, cibi rationalis crea ­turae ipsius conditori facultas non sirie coinmuta­tione, diminutione naturae, vt visibilia sectantes , ad se inuisibilem factus visibilis reuocaret; salubri­bus homines institutis informans, viamque vitae ipsis, indice doctrina, demum demonstrans, digna­tus est post sacrae conuersationis exempla et euan­gelicae instructionis eloquia sub dirae crucis sup­plicio mortem pati; vt poenali vitae praesentis fi­ne poenain mortis perpetuae, quam protoplasti posteritas ipsius incurrerat transgressione, finiret ; et de amaro mortis calice temporalis hauiiret ho­nio vitae dulcedinem sempiternae. Mediatorem namque inter nos et Deum, et mortalitatem liabe­re oportuit transeuntem et beatitudinem perma­nentem ; vt per id, quod transit, congrueret mo­rituris, el ad id, quod permanet, ex mortuis nos transferret. Pro humani ergo redemtione generis se hostiam exhibens, illud, suae salutis hoste pro-

Next

/
Oldalképek
Tartalom