Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

strato, de opprobrio seruitutis eripuit, ad gloriam Jibertatis supernae sibi patriae ostium reserando ; et demum resurgens a mortuis, ae in coelum ascendens, -vicarium sibi reliquit in terris, cui animarum curam, vt earum saluti, pro qua suam liumiliauerat altitudinem, vigilanter intenderet, et inuigilaret, attenta amoris eius constantia, trinae professionis argumento probata, commisit; et tradens sibi claues regni coelorum, per quas ipse suique per eiun successores potestatem aperiendi omnibus, ac claudendi eiusdem regni ianuam obtinerent. Vnde praedicti Vicarii, disponente Domino, nos, licet immeriti, suecessores effecti super omnia , quae nobis ex iniuncto incumberent ofiicio, ad vestrum aliorumque salutem, nostrae intentionis dirigimus aciem, ad lianc praecipue mentis nostrae destinamus a/Fectum; circa eam diJigenti studio et studiosa diligentia vigilantes, vt errantes in viam veritatis reducere, eosque lucri facere, sua nobis cooperante gratia, valeamus. Verum quia humanae conditionis renitente natura, vno eodemque tempore diuersis locis praesentialiter adesse nequimus; ne vllatenus negligere videamur absentes, ad eos viros prouidos et discretos transmittimus vice nostra, ipsorum ministerio circa illos apostolicae seruitutis debitum exsoluentes; propter quod ad vos dilectum filium Fr. Laurentium de Portugallia et socios eius, latores praesentium, Ordinis FF. minorum, viros religione conspicuos , honestate decoros et sacrae scripturae scientia praeditos, vt ipsum Dei filium Iesum Christum salutaribus eorum eruditionibus agnoscenles, suum gloriosum nomen Christianae fidei