Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

,— — diuisus processit. Nam vna per Ructenos transmissa, et ingrediente Poloniam, princeps et dux terrae illius ab eorum insequente exterminio ceciderunt ; et dein tota fuit per eos illa regio deuastata. Secunda Boliemiae fines ingressa est, et aggressa substitit, rege illius terrae cum suis conatibus viriliter occurente. Tertia percurrit Hungariam, Austriae finibus vicinandam. Vnde timor et tremor a furore nactus irruentium principium, singulos excitant et inuitant; ad ipsorum obstaculum vrget necessitas , quae incumbit, periculo cominus imminente; generale exterminium orbis terrae, praecipue christianitatis, auxilium festinanter prouocat et succursum. Haec enim gens est feralis et exlex, humanitatis ignara. Sequitur tamen et Dominum habet, quem obedienter colit et veneratur, et nuncupat Deum terrae. Homines paruae ac breuis staturae sunt, quantum ad longitudinem , sed solidi , lati , et propaginati, rigidi ac fortes, et animosi, ad nutum sui ducis ad quae» libet ambigua proruentes. Vultus amplos, aspectus toruos, clamores horribiles habent, cordibus consonantes. Cruda gestant coria, bouina , asinina vel equina , insutis laminis ferreis , pro armis muniuntur, quibus hactenus vsi sunt. Sed, quod non sine suspiriis dicert possumus, iamiam de vi-ctorum spoliis christianorum , armis decentioribus elegantius muniuntur , vt propriis armis, irato Deo, turpius et anxius trucidaremur. Insuper equis melioribus instaurantur, epulis lautioribus reficiuntur , vestibus pulchrioribus adornantur. Ipsi autem Tartari, sagitarii incomparabiles, vtres ferunt artificialiter factos, quibus flumina transmeant indempnes rapacissima et paludes. Deficiente