Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

A. Ch. 1204. Iaanitius Rex Bulgariae de controuersia inter se, ac Emericum Regem , ad Innocentiurn III. PP. refert. — — Scribo autem vobis et de Vngaro , quoniam imperium meum non habet aliquam societatem regionuin , vel aliquam rem cum eo ; neque ei nocet. Imo ipse parui pendit , et nocet regionibus mei imperii. Et dominus Leo Cardinalis vidit, et vestrae sanctitati annunciabit iustum , vel iniustum , qnod est ab imperio meo , aut si ego parui pendo Vngarum, vel si ipse meum irnperium parui pendit. Et scribat ei sanctitas veslra, quatenus distet a regno meo; quoniam imperium meum nec eurn habet parui pendere, nec contra terras eius abire. Si vero ipse venerit contra terras imperii mei, et Deus adiuuerit, vtvincaturj non habeat Sanctitas vestra imperium meum suspectum, sed sim liber. " Apud Baluz. ibid. p. 42. A. Ch. 4204. Emericus R. H. Abbates ad S. Aegidium in Simigio eligi vult Hungaros. Innocentius — — carissimo in Christo /ilio — illustri regi Vngariae, salutem et apostolicam benedictionem. Yenientes ad apostolicam sedcm dilecti filii H. G. A. et 13. monachi sancti Ecidii de Vngaria, nobis lacrimabiliter intimarunt, quod, eorum abbate defuucto, alium sibi secundum antiquum et approbatum moreru sui monasterii elegerunt, quod hactenus tam abbates , quam monachi consueuerunt habere Latini ; sed tu lili carissime, quod cum deuolione et reuerentia retulerunt, regium sibi noluisti praebere consensum,