Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

nae deuotione persistas, quo amplius nostramcir­ca te, et Regnum tuum expertus fueris gratiam et fauorem. Verum quanto sincerius regiae Sereni­tatis diligimus incrementum, tanto amplius con­tristamur, si quando ea de tuis actibus ad nostram perferuntur audientiam, quae circa te prouocent diuinae indignationis offensam , et in iniuriam apo­stolicae sedis, et tuae videantur famae dispendium redundare. Sane peruenit ad audientiam nostram , quod in prima transactae obseruantiae quadragesi­malis hebdomada, quarta feria quatuor temporum (XVII. Martii ) circacreptiscttlum noctis , venera­bili fratre nostro Waciensi Episcopo cum Canoni­cis f.uis completoriLim decantante, accedens ad Ec­clesiain Vaciensem, claues sacrarii exhiberi tibi, et Episcopum de Ecclesia egredi praecepisti. Quum­que ipse, positas sibi formidans insidias, quuin ipsa hora et multae suspicionis certius ingereret ar­gumentum, obtemperare iussioni regiae recusaret; ostium sacrarii mandasti violenter infringi; et quum idem Episcopus et Canonici, propter hoc conuersi ad Dominum, CLtm lachrymis decantarent: Aspi­ce, Domine, desedesanctatua, etco­gitadenobis; tu qLiasi moleste ferens, quod diuinum auxilium implorabant, irruens in Episco­pum, ipsum a summo gradu, quod est ante alta­re vsque in pauimentttm violentis manibtts attra­xisti, et pauimento allisum, tradidisti non minus violentis tuorum manibus de Ecclesia extrahendum. Ipso igitur de Ecclesia violenter eiecto ct relicto quodammodo semiuiuo, fracto sacrarii ostio, et scriniis violatis, thesaurum occupasti; etpatrimo­nium eiusdem Episcopi, quod domui cttidam reli­giosae, quam ipse de nouo fundauerat, congesse-

Next

/
Oldalképek
Tartalom