Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi XI. (Budae, 1844.)

aaministratione |)lena atque libera, et potestatis plenitudine, iurisdictionem , coereitionem atque imperium, eorumdem exercitium acquirere in subiectos sacri Romani Impery et Orbis vniuersi, cutn omnibus et singulis eiusdem iuribus, honoribus, praeeminentys, immunitatibus, priuilegiis et libertatibus, quibus gaudere. potiri, et vti potuerunl, consueuerunt alque debuerunt omnes et singuli retroacti Diui Romani Principes , Imperatores et Reges, praestante Domino nostro Jesu Christo, qui est in secula benedictus. Amen. Ibidem nio: CIX. De hoe consensu narrat Dlugossus: ,,Albertus iniussu Haroiiuni Vngariae, id eniin illis spoponderat, acceptare imperiuin nefas putabat, atteuto quod Sigisinundus, llomanae llei prouisurus, Vngariam frequentius Turcorum direptioni exponebat. Postremo Vngari, victi precibus Friderici ducis Austriae, assensum dederunt; imperium sunima congratulatione Germanorum ab Alberto susceptum." Dlus;. L. XII. col. 700 Xllf. Eugenius PP. IV. Alberto Romonorum regi electo adgratulatur. An. 1438. Charissimo iu Christo filio Alberto Romanorum et Hungariae et Bohemiae Regi iliustri salutem. Maximam in Domino consolationem suscepimus , charissime fili, et vltra quam diei posset laetati sumus, cum audierimus te ad gubernacula Romani imperii esse electum, eleclorum vero prudentiam plurimum commendamus, qui vota sua direxerunt in virum secundum cor nostrum , et dignum , in quem insignia imperii conferantur. Elenim, cum sis princeps summa sapientia, summa virtute, et erga Deum pietate et religione singulari, nihil nobis acceptius fieri