Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi XI. (Budae, 1844.)

Stephanus cum suis gentibus exercitualibus dictuin Dominum Imperatorern ab insequentium inimicorum insultibus, Deo volente defensatum, per maximis quam laboribus et fatigys nimium lassatum, ad nauem asseritur induxisse; et nisi eius vigilans ad fuisset solertia, idem Doininus Imperator ad manus forsitan suorum inimicorum incidisset, ipsemet vero Comes Stephanus in huiusmodi Domini Imperatoris ad dictam nauem ascensu, in personaeque eiusdem defensione , in aquam cadens Danuby , taliter idem fertur fuisse demersus, quod nisi per certos tunc ibi assistentes personas aqua ex eadem ereptus, et extractus , ibidem protinus suflocatus et extinctus extitisset. Caeterum cerlis tandem annis post se se consequenler decursis , piaefato Domino Imperatore dictas Italiae et Lombardiae partes j)ro susceptione sacrarum coronarum suarum imperialium repetente , ibidemque laboraute , annotatus Comes Stephanus ad singularem dunlaxat ipsius Domini Imperatoris requisitionem ct commissionem de suis proprys ac lidelis nosti i deuoti Reuerendi in Christo Patris Domini Petri Episcopi Agriensis, fratris scilicet sui, facultatibus, sumlibusque et expensis gentes exei cituales duorum Banderiorum leuando, in dictasque Fori Julii partes accedendo, partibus in eisdem dicto Domino Imperatori cum ipsis suis gentibus exercitualibus contra plerosque sibi tunc infestantes, et aduersantes inimicos, admodum grata seruitia reuera dicitur exhibuisse, quodque diebus non diu transactis, ipso scilicet adhuc Domino Imperalore viuente, dum quidain Barones et nobiles regni nostri, praesertimque partium nostrarum inferiorum de ipsius Domini Imperatoris mandato ad lumpenduin^et coinbuiendum quasdam galeas scu