Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

conaretur; propter quod Rex Albertus, sui regni procerum celebrata congregatione, vna cum eisdem conclusit, hostem non debere exspectari regni ad penetralia; sed esse illi in forti brachio obuiandum. Commota igilur totius regni Hungariae militari virtute, magnum congregauit exercitum, et in loco, vulgari appellatione Tiidorew vocato, sua fixit tentoria. Caesar vero Turcorum — expugnato castro Zendrew et omni poeneRasciae agrosuae potentiae subiecto, Despotoque, regni eius Domino, in Hungariam profugato , frameam et omne suum robur in Graecos conuertit. — Hungari autem ex longa campestris hospitii mora toedio afTecti, maxime cum multi ex illis sanguinisfluxu grauarentur: Luppo, iuxta antiquam ipsorum consuetudinem, proclamato, inuito rege sparsim et confuse relictis castris, recedentes abierunt." Ibid. cap. XXVII. Receptum cernamus bellicum : ,,Vidpntes autem Tatari, quod in fugam versus esset exercitus Vngarorum , quasi ostium quoddam aperuerunt eis et permittentes eos abire, non impetuose, sed pedetentim insequeJjantur eos ex vtraque parte , non sinentes eos huc aut illuc diuertere; iaceljant autem per vias infelicium opes, vasa aurea et argentea, purpurea indumenta et arma copiosa; sed Tartarorum inaudita crudelitas , nihil curans de spoliis , omnem preliosarum rerum paruipendens praedam, in sola hominum caede grassarunt. — Cadebant a dextris et sinistris , hibernalium foliorum instar — Infelix patria, filiorum cruore infecta, longe lateue rubebat. Tunc miserabilis multitudo, quam nondum deuorabat gladius Tartarorum , ad quamdam paludem venire compulsa, — pars maxima Vngarorum ibi aqua et luto paene omnes absorpti sunt et extincti." A. Diacon.