Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

similiter Privilegialiljus innovantes pro sempiterno valituras confirmare dignaremur. Cuius quidem Privilegii tenor talis est: Ludovicus Dei Gratia Hungariae, Dalmatiae, Croatiae, Ramae, Serviae, Gallieiae, Lodomeriae, Cumaniae, Bulgariaeque Rex, Prineeps Sulermitanus , et Honoris montis Sancti Angeli Dominus omnihus Christi fidelibus praesens scriptum inspecturis Salutem in omnium Saluatore. Quia in multitudine Gentis Honor attenditur Dominantis Studio sollicitudinis, proinde convenit PrincipibusSubditos Litertatibus decorare, ut populis certa Lege gaudentibus, eorum augeatur numerus, et Imperantis potentia latius extendatur. Proinde ad universorum notitiam harum serie volumus perrvenire. Quod accedentes in praesentiam nostrae Sereniiatis Jacobus Judex, Johannes filius Jacobi, Jacobus filius Bichardi, et Stephanus dictus Bruno Jurati Cives de Posonio fideles nostri, suis, ac universorum Conciviurn, et Hospitum suorum Posoniensium fidelium nostrorum, exhibuerunt nobis quoddam Privilegium condam Excellentissimi Principis Domini Caroli Regis nostri Genitoris charissimi laudandae recordationis, sub mediocri suo Sigillo in partibus Transalpinis casu deperdito confectum confirmans quoddam aliud Privilegium eiusdem priori, et antiquiori Sigillo Ipsius consignaium , super Libertatibus eorundemCivir.m Po^oniensium emanatis, tenoris infi ascripti petentes nostram Excellentiam precibus subiectivis, ut idem Privilegium Paternum, et Libertales eorum explauatas in eodem ipsis conservare, acceptare, ratifieare , et ajiprobare, eisdemque confirmare nostro Privilegio d gnaremur; cuius quidem Privilegii tenor dignoscitur esse talis.