Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

qui disponente eo, a quo bona cuncta procedunt, et Domino Dominantium, die dalae praesentium Aquisgrani Corona regia sumus coronati; quodque praefati, Rupertus praesenior Patruus et Rupertus senior Auus, ac Rupertus Pater dicti Ludouici, quon­dam Comites Palatini Reni, diuturna temporum prae­scriptione, inconcusse liabuerunt et possiderunt le­gitime, prout etiam ipse Ludouicus in praesentiarum ad instar illorum, ex successione paterna et liaere­ditaria dignoscitur iusto titulo possidere Jus, vocem, dignitatem, et potestatem eligendi Romanorum re­gem, in Imperatorem promouendum; sane, tam Ecclesiasticorum, quam secularium principum, sa­cri Romani Imperii Electorum, consilio et consen­su accedente, non improuide nec per errorem, sed animo deliberato, aliorum etiam Principum plurimo­rum Ecclesiasticorum et saecularium Principum, sa­cri Romani imperii Electorum, consilio et consensu accedente, non improuide nec per errorem, sed ani­mo deliberato, aliorum etiam Principum plurimorum Ecclesiasticorum et saecularium, Baronum, Nobdi­um, et Procerum nostrorum, ac Imperii sacri fide­lium, maturo communicato consilio, cupientes, au­ctore Domino futuris obuiare periculis, et materiam omnium succidere dubitationum, de certa nostra sci­entia, et de plenitudine regiae potestatis, in his scri­ptis pronunciamus, decernimus, statuimus, daclara­mus et etiam hoc regio perpetue valituro sancimus edicto, quod Jus, vox, dignitas et potestas eligendi Romanorum regem, in Imperatorem promouendum, eidem Ludouico Comiti Palatino Reni, tanquam Im­perii sacri Archidapifero, ac Principi Electori, hae­redibus et successoribus suis legitimis, (laicis dun­taxat) ab eo descendentibus, quoties Casus huiusmo-

Next

/
Oldalképek
Tartalom