Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

certorura negociorum conclusione, velut iara securis ab hostibus paulisper ibidem repausantibus, nonnulli Bosnenses ex aduerso, clam adunatis cateruis, nos hostilitcr inuadere proposuerunt, quorum aduentum nos praecognoscentes, ipsis fideiibus nostris, quos iam ante remiseramus ad propria, intimare decreuimus, qui confestim hoc intellecto redierunt pugnaturi; per quos etiam de his victoriam indubie sperabamus , nisi iidem nostri aemuli cuiusdam aurorae diluculo per vias obliquas praelii faciem clam euasissent. Porro post tempora praemissorum tanta fuit eorumdem indesinentis Zeli constantia iusiter o nobis seruiendi, quod in cunctis exercitibus et expeditionibus nostris, signanter aduersus Bosnenses , Turcas et Australes plerumque nobis et regni nostri confiniis aemulantes motis, eliam interdum non vocati per nos, sed liberali ac proprio molu ipsorum, suis laboribus itque sumptibuspro nostri honoris exaltatione, largissime expositis, non parcendo, in vniuersis fere expeditionibus personaliter constituti fideliter nobis seruire non cessarunt. In quorum namque constantioris fidei demonstrationem plerumque salaria, ipsis per nos deputata, relaxando, propriis eorum bonis pro nostri nominis excellentia militare maluerunt. Nonnunquam quoque erga nostram Curiam residentes , occurrente subita motione, circa regnorum nostrorum confinia, dissimulatione releuata, repatriandi et proficiscendi mora minime postulata, absque protelationum dispendiis se ad nostra seruitia iugiter hucusque paratos praebuerunt etpraebent de praesenti; imo magis eos speramus obsequia placitura praestitaturos prout ex ipsorum actionibus, didicimus indicio manifesto ; rememoratis nihilominus et non indigne comportatis ad nostrae considerationis