Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)

Weise veranlasst hat, und wenn dasjenige, was durch dasselbe hatte erwiesen werden sollen, auf keine andere Art erw riesen werden konnte, mit­hin das Dasej'n der Urkunde selbst durchaus un­entbehrlich gewesen ware." Spangenberg b c. p. 18. 19. Arg. c. 18. in fin. C. IV. 20. de testibus. Huber Praelect. Tom. III. lib. XXII. tit. 4- §. 29. Quistory's rechtlichc Bemerkungen. Th. I. Bem. 79. pag. 275. §. 62. Codices denique diplomatici ex origina­libus partim, partim e copiis regestratis, codici­lis aut copiis simplicibus in lucem publicam editi quales domi nostrae sunt: Joannis Lucii Dalmatae, Danielis Farlati, Balth. Adami Kerchelich, Lau­rentii Karolyi, Jos. Innocentii Desericzky, Xisti Schier, Theophili Heimb, Mathiae Belii, Caroli Wagner, Antonii Ganoczii, Joannis Boka, Nico­lai Schmitth, Caroli Perterfii, Antonii Szereday, Stephani Kaprinai, Francisci Adami Kollar, Ri­binyi, Ignatii Comitis Battyan, Georgii Pray, Ste­phani Katona, Chrysostomi Novak, Josephi Kol­ler, Francisci Fuxhoffer, Jonathae Yietoris, Mar­tini Schwartner, Stephani Horvath etc. pro fon­tium, quos prodiderant, et dexteritatis, qua vsi sunt, auctoritate, fide dignitatem participant, com­munemque cum copiis simplicibus probandi vim habent tamdiu, donec falsi non convincau­tur: „Fiir einfache Copien sind auch die in Bii­chern, welche nicht unter offentlicher Authoritat verfasst sind, enthaltenen Abdriicke von Ur­kunden zu halten, und werden so lange fiir glaubwiirdig gehalten, bis das Gegentheil darge­than worden ist; besonders wenn angegeben ist, woher sie genommen sind." Spangenberg 1. c. p. 20—21. 4) Les copies des copies pourront, sui-

Next

/
Oldalképek
Tartalom